Uçurumun kenarındayım yine
Nefesimde intihar korkusu var
Bir baykuş yuva yapmış yamaca
Elimi uzattım kabul et dedim beni
Reddetme bu zavallı kahrolası viraneyi....

Uç uca ekledim ilmekleri yuvarladım
Saçlarıma doladım da ucunu bekledim
Sıraylaydı yuvarlanmak uçurumdan
Dibine inmeden anlamak zordu anladım
Darbeyi hızlı yemeliydim ancak akıllanırdım..

Ölmezdim biliyordum bu ilk değildi düşüşüm
Her düşüş bir güçlü kalkıştı bende bilirdim
Yaralarım iyileşirdi daha bir güvensiz kalırdım
Aşkı gömerdim bir kez daha o uçurumun ta dibine
Çıkaracak o bileği bu kez daha fazla ısırırdım...

Güneş doğardı biliyordum, bu kez batıdan bana
Kadehler meyhanelerde sızardı sabahlarda
Ama elbet günü gelirdi bilirdim beklerdim ben
Alışkındım darbelere ben ölmeyide bilirdim
Öle öle yaşamayı, yaşayarak ölmeyi bilirdim.

Duygularım sadece bendeydi sermezdim kimseye
Halı değildi o çiğnetmezdim önüne gelene
Şahindi yüreğim bozukdu ağzım gelene
Adam gibi sevmeyi adam gibi gitmeyi de bilirdim.
Her seviyorum diyeni o uçuruma gömmeyide..

Açtım kanatlarımı intiharım var martılarla
Beyazım, yalnızım özgür bir kuşum ben
Viranem benim dönerim keyfim isteyince
Baykuşlara yol verdim ben sahiplendim oraları
Her vurulduğumda döner sararım yaralarımı orada.


Ayvazım DENİZ