uzaklardan ve çok anlamsız,
dar bir çağrışım,
ya benim duyduklarım,
ya da bana seslenenler....
nerede soluklanacağım,
nerede özlem duyacağım.
bakışlarımın ardında saklanan niyetim...

ifade etmesimi,
düşünebilmesimi,
yoksa tereddütler içinde yok olmasımı,
hayat’a nasıl bakmalıyız....

suskunluğumuzu gizemleyen tebessüm,
sonradan var olan oyun bozanlıklar.
düşkünlük,heves ve merakdanmı ibaret,
yaşamdan ibret alabilmek.

çok manasız sandığımız olmazlarımız,
yaşam boyunca bize hep,
çelme atanlarımız....
azıcık arkamızı döndüğümüzde,
sırtımızdan vurmaya kalkanlarımız.
bir yaşanmışlığa takılıp kalanlarımız.

bizi böyle yaşattılar,alıştırdılar,
böyle yaşamaya mahkum ettiler.
son çıkan baskının,
ilk sayfasına manşet attılar.
öcü gibi horlattılar ve korkuttular.

sana neydi, bana neydi saklandılar,
sağına soluna bakanı ebe sandılar.
hayatı tıraşlayıp yaşamı bedava sandılar,
kırıldığını hissedince baktılar,
hemen koluna girip sırtını sıvazladılar....

öyle sorumsuzdular adil olamadılar,
uzakdan hoş gelirken davulun sesi,
sadece özentiydi çağrışım dedikleri.
ölüme çeyrek kalaydı onlara göre...
bedava mezar bulupda girdikleri...!!
_______________hasan kaya------------------



.