Övünmelisin eserinle yıkıp yok ettiğin sevgimle
Sayende nefret ediyorum herşeyden ve herkesden
Kacıyorum karanlık odalara cevap veremiyorum sorulara
Gurur duymalısın kendinle hergün yeniden ölüyorum


Ne çok sevmiştim seni inanmıştım sahte olan aşkına
Belki vursaydın bir kurşunla acımazdı kalbim bukadar
Yok olmazdı sana olan sevgim güvenim be vefasız
Gülerek bakıyorsun şimdi yok ettigin yarınlarıma


Hayatıma son verme zamanı geldi biliyorum
Çünki sorulara cevap veremiyorum suskun kalıyorum
İhanetini anlatamıyorum dile getirmek istemiyorum
Eserinle övünmelisin haytından cıkıyorum ölüme gidiyorum


Sen attın ilmegi boynuma ne yapsam olmuyor
Kurtulamıyorum birtürlü söyleyemiyorum kimselere
İçimde kopuyor fırtına dışım gülüyor içim kan ağlıyor
Gurur duy kendinle ölüm bekliyor beni gidiyorum sayende

15...10...2008