Martılarla gelmiştin
Bir kış sabahı
Ulu orta değildi
Sevmelerin dergâhı
Sırça saray kimde vardı ki
Bizde de olsun
Nefes ol da
Gönlümün köşkü seninle dolsun
Böyle demiştin
Konuşmama fırsat bile vermemiştin
Hep öyle olur zaten
sürcil-i lisanınmış meğer
Rest çekti
Bak
Martılar da sana mecalsiz
Onlarda sensiz
Hırçınlaştı gönlüm sensiz
Kalmadı heyhat
Dünya gözümde fersiz


Seni
Haşmetli bir gecede kaybettim
Güz gülleri gibi
Sevgimi sana sermiştim
Olaylı Suskunluğum
Kan kaybedip döneceksin
Biliyorum
Susuzluğum senmişsin diyeceksin
Ama iş işten geçmiş olacak
Göz görmese
Gönül katlanırmış derler ya atalar
En iyisi seni içimde öldürmek
Nefretime bile değmezsin
Ayrılıklarda
Nefret tohumları yeşertilir
Ya iyi bilirsin
Vazgeçtim ama
Sevgi tohumlarına acilen ihtiyacım var


Umma sakin
Martılarından medet
Gidişinle yıkıldılar
Dönüşün de görürsün
Bir kızılca kıyamet intizarlar
Bence
Gittiğin yerde takıl kal
Kifayetsiz sevgi bizde
Martıları bırak; deniz bile öfkeli
Yani o bile benimle
Martılara
Bu gün onsuz olamam biçareyim
El aman
Bende dedim
Vazgeçemediği benden geçti
Vay aman
Geçti mirim geçti
Bunu bil
Çoktan yarım şiirlerimi bitirdim
İsyanlarımı uyuttum da
Denizin
Dibine seni susuz gark ettim