Tophane saat kulesi
Yamaçlarında parıldayan gülüşler
Hatırasıyla mazisiyle güzeliğiyle
Zamandan süzülüp gelen bir yer burası.
Gün doğarken doğan güneşle
Parıldayan şehirde gülüşün durur perde üstünde
Baktıkça aşağı zelal duruşun durur şehrin üstünde
Seninle güzelleşen bir yer burası
Mazisiyle örtülen güzelliğiyle
Baktıkça şehre zelal gözlerin düşer kalbime
Seninle güzel seninle anlamlı bir yer.

Ve ben her günün akşamında
Yamaç altındaki sokakta
Karanlık çökünce geceye
Kararan sokakta zelal ve duru bir göz değer içime
Ellerim saçlarını gözlerim gözlerini
Zamandan süzülüp gelen bir yer burası.
Ve bir an
Ve bir ses yankılanır kara bulut dolmuş gökyüzünden
Bir yağmur damlası zelal düşer gözlerime
Islatır kirpiklerimi
Seyredeken şehrin örtüsünü sensiz...
Baktıkça şehre zelal gözlerin düşer kalbime
Seninle güzel seninle anlamlı bir yer.


Zindan olsada bu şehrin üstündeki gözlerin bana
İçimdeki sonsuzluk gözbebeklerine mahkum kalsada
Bitmesin gözlerindeki gülümseme.
Gitmesin hayalimdeki o perde.

Bir ses yankılanır kara bulut dolmuş gökyüzünden
Bir yağmur damlası zelal düşer gözlerime
Islatır kirpiklerimi
Seyrederken şehrin örtüsünü sensiz...

İçimdeki özlemin dilini KİLİTLİYORUM YİNE
Sözcüklerimi hayallere salıyorum...
Sussam susamıyorum konuşsam konuşamıyorum.
Ah zelal gözlerin...
Sussam içimdeki kor ateş yakar yakar durur susamıyorum
Konuşsam her kelimem ateş alev alev yakar seni konuşamıyorum
Ah zelal gözlerin
Ne yapsam olmuyor..


Veysel Tetik