yaşam-tek’ in perdesi açıldı vizyona
bis yapıyor da olabilir
oyunun sonunda

davetliler
daha bir yayıldı deri koltuklarına
koltukların rahatı kaçtı
koltuklar yine geldiler oyuna

ön sıradan biri
"a" serisinden
şişmanın teki
soldan beşinci koltuğunu hazmedemeyerek
- bunların yüzünde maske var
dedi
kahkasına ancak bir ampul bozuldu

yanındaki
koltuk eskisi
sıskanın teki
deriyi parlatıyor giysileri
kibar olmak endişesi ile
sesini içine çekerek
- yok canım daha da neler
portakalın kabuğu soyularak yenir
dediğinde
voltaja indi
inmeler

sağdan
ön sıradaki bayan
el’ devam oturuyor du hanım hanımcık
gözlüğünün camı
el’ hak küsmüş olmalı gözlerine
üst seviyeden
tiz
ve kendine özgü
edalı bir sesle
- nasıl olur efendim
oyuncular ap-açık orta yerde soyunuyor
biz sadece yatarken çıkarıyoruz şeyimizi

devam etti oyunu kastederek
ve kastını hazmederek
- kim yazdı bu oyunu

şimdi kim cevap verecek ti bu soruya
koltuklar el-ele tutuştular
bir reaksiyon
bir reankarnasyon ki
sorma va’ vela

soru
dolaştı sıradan sıraya
gelip durdu kapıya
kapı gibi teşrifatçıya


teşrifatçı
amma menfaatçı
ha sahnenin perdesi
ha kapının
o da bir sanatçı

şapkasını çıkarıp
hafif bir reveransla
- biraz önce alıp götürdüler o’ nu
çıldırmış gibiydi sesinin tonu
oyuncuya kızmış
soymadan satamıyor diye portakalları

kapıdaki tablacıyı da götürmüşler
adam bülbül gibi şakımış karakolda

- oyun
valla
iyi oyun


nevzat kırkpınar

(05/81)