Boylu boyunca uzat sar kollarını
Şefkate hasret yetim çocuklar gibi
Isıt yak beni soğuk kış geceleri
Ah! İstanbul dindir gözyaşlarımı…

Rahmet yağdırdın asi gönlüme
İlâh-î aşk-ı buldum sen de
Döndü gönlüm Medine çöllerine
Ah! İstanbul piştim seninle...

Hüzün var sokaklarında
Kaldırımların suskun, keder yüklü
Yaz akşamlarına dolunay mı küstü ?
Ah! İstanbul yoksa ayrılığın yası mı düştü...

Sana baktıkça; Sultân Fâtihi görürüm
Buraklar geçer gözlerimin önünden
Hafiften bir rüzgâr eser tepelerden
Ah! İstanbul asla vazgeçmem senden...

Sultanlara benziyor güzelliğin
İhtişâmın yakar gönülleri
Selvî boylusun, delikanlı yürekli
Ah! İstanbul çok seviyorum seni...


Dizelerin akıcılığı ve görselin mükemmel uyumu şiire ahenk,renk ve zenginlik katmış...

İstanbul o kadar güzel ve özenle anlatılmış ki...

Medeniyetler eşiği,uygarlıklar manzumesi İstanbul herhalde dünyanın en ilgi çekici kentidir...

Efendim kutluyorum eşsiz dizelerinizi,can-ı gönülden...

Selam ve saygılarımla...