1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
1143
Okunma
Yangın yeri
tutuşur ki laleler
gönül iştiyak halinde
cümlesi sücud
Kitabe bakışlı, gün duruşlu
inkisara meyilli bir lahza idi kalem...
Mevki’inden şaşmaya görsün
parelenir içten içe
harelenir bir halka-i mahzun edasıyla vechinde...
Yangın seri
ah serseri !
bir o kadar da aşkın dudak ucu temayüllerini kesbetmiştin sükutu ilikleyip diline...
Şimdi matem mi bahşeder gölgen
şimdi adem mi/sin?
yoksa aşk,
benliğini- evveli Adem’e bahşedilen o mütezeyyin, o mümtaz mahlukun avuç içlerine- bıraktığın dem mi?
/.
Nâz Revâ Nur
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.