Ne yaptımsa bak hep sizler için yaptım
Bütün acıları yoklukları göğüsleyip tattım
Ne dedilerse gülüp geçtim hepsini yuttum
Gençliğim heba oldu yaşlılara dündüm ana.

Çocukluk nasıl olur bende hiç yaşamadım
Gece gündüz çalıştım hiç mi hiç durmadım
Varım ayaktayım kimselere muhtaç değilim
Ayaklar altına atmaya çalıştınız beni ana.

Bakın kan ter içinde kaldım ben hep yıllarca
Çalıştım çabaladım verdim karınca kadarınca
Gençliğimi verdim bakın saçlarım ağarınca
Baharı görmeden kışa döndürdün ana.

Bir yavrum vardı derdin çok sevilip sayılan
Bilmem nedendir ki bu varlıksa bizi ayıran
Bir gün gelecek bak her şeyi döküp savuran
Emeklerim boşuna imiş bilemedim ana.

Büyük olmak nede kötüymüş hep suçlusun
Çalışıp her şeyini versen de yine de borçlusun
İyilik yapıp doğru söylesen yine de haksızsın
Haksızlığı hiç sevmem haksızlığa uğradım ana.

Yavrular ayrı gayrı olmamalı birlik olmalılar
Büyük küçük demeden herkese saygılı olmalı
Saygısızlık neye mal olur insan bunu bilmeli
Haksızlığa saygısızlığa hiç pirim vermedim ana.

Görenli’m yıkıldım ben görmediğim için bir an
Sevgidir beni etrafıma kardeşliğe bağlayan
Kardeşlikten insanlıktan nasibini almayanlar
Kalbimi kırıp küçük gördüler beni nazlı anam.

Tahir GÖRENLİ.2005