2
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
801
Okunma

Boşka ve Admira Yugoslavya parçalanmadan önce Saraybosna’
da yaşayan iki genç. Admira Müslüman Boşka ise Sırp bir aileden. Ama ikisi de Saraybosnalı. Çocuklukları aynı mahallede geçer. Lise yıllarında bu iki genç birbirlerine aşık olup nişanlanırlar. 1992 yılının ilkbaharında Boşka ve Admira evlilik planları yaparken Bosna’da savaş başlar.
Bu tarihten itibaren bu iki insanın hayatlarına anlam kazandıran birçok şey savaşın acımasız ellerinde bir bir yok olup gider. Önce Sırp ordusunun Bosna’yı talan edip masum ve savunmasız insanları toplama kamplarında katletmelerini seyrederler. Sonra birlikte büyüdükleri insanların birbirlerine düşman oluşuna oynadıkları sokakların yaşadıkları evlerin yıkılışına şahit olurlar. Bütün bu karmaşanın içinde Boşka ve Admira’nın sarılıp tutundukları iki şey vardır: birbirlerine olan sevgileri ve Saraybosna’ya tutkunlukları.
Birçok Saraybosnalı gibi Boşka ve Admira da hazırlıksız ve savunmasız yakalanırlar Sırp kuşatmasına. Yine de şehri terketmezler. Bu arada Boşka’nın birçok arkadaşı Saraybosna’yı çevreleyen Sırp çetelerine katılırlar ve Boşka’nın da katılması için baskıda bulunurlar. Boşka her seferinde reddeder.
Admira ile birlikte Saraybosna’da kalıp şehirdeki yaşlı ve düşkünlere yardım ederler. Onlar için yiyecek kuyruklarında beklerler. Kışın evlerine odun taşırlar. Kuşatma çemberi gün geçtikçe daha da daralır. Yaşam daha da zorlaşır. Bunun üzerine yaşadıkları yeri terkedip şehrin merkezine yerleşirler. Bu arada Boşka’nin ailesi Sırbistan’a göçer.
Boşka ve Admira’nın Saraybosna’da verdikleri yaşam mücadelesi iki yıl sürer. Bu arada evlenirler de. 1994 ilkbaharında Sırbistan’a Boşka’nin ailesinin yanına gitmeye karar verirler. Saraybosna’nın giriş-çıkışlarını tutan Sırp askerlerinden ve şehri savunan direniş gruplarından izin alırlar.
Geçiş günü gelir. Boşka ve Admira önce Admira’nın ailesini ziyaret edip onlarla vedalaşırlar. Sonra askerlerin onlara söylediği geçis noktasına doğru yürürler. İkisi elele kilit noktasındaki köprüyü geçerler. Köprüden sonra bir iki adım attıkları sırada birkaç el silah sesi duyulur. Boşka ve Admira yere düşerler.
O anda mı ölürler yoksa daha sonra mı bilinmez. Fakat ölümde bile rahat bırakmaz savaş Boşka ile Admira’yı. Kimse yanaşamaz yanlarına on gün boyunca. Ailelerin girişimleri sonuçsuz kalır. Ne şehri savunan direniş grupları ne de Sırp askerleri kimseyi yaklaştırmazlar yanlarına. Boşka ve Admira kurtlara köpeklere yem olurlar. Olay büyür televizyona gazetelere yansır. On gün sonra Boşka ve Admira’dan geriye kalanlar aileler tarafından alınıp gömülür. Kurşunlari hangi tarafın ateşlediği bulunamaz. İki taraf da birbirlerini suçlarlar.........
ey
insan
garip gonca gibi bakıyorsun bana
acı/mı çektin yoksa
göz pınarın kurudumu
açılan tüm kapılar kapandımı gün doğmadan
silah sesleri
barut kokusumu sindi tenine
işte
adem soyu kana karıştı
ayak izleri çürümüş et mahremine zinmetli
o olmasa
yaşamak imkansız cani simaya
feryat
yakarış kime pay ki
cep paraya köle olmuşken
bir çok doğulan şehir yok oldu
toplu
ya da tekil farkı boşa hesap
ancak
gidene veda edildi
ıslak dua ile
burası bosna
sadece
yıkılan taş köprü değildi
nice aşk
onca sevda gömüldü sulara
tek kurşuna hedef olmuş sevgiye
hitaben.
buluşmak
kavuşmak kesilmişse biletimize
cennet yolu kavşağında bekle beni
elinde ki mor menekşe ile.....
lamour..!!
5.0
100% (2)