doğaçlama!

yalandan sevgilim benim
yalan bir hayatın sahte yollarında
gezinirmiş gibi yaparken
elimizde ayna, makyaj tazeleyelim...
mesela sen önce bir gülücük ver bana
ben de inanmış gibi yapayım, sabah sabah!
sonra işe gideceğim, biliyorsun
ciddi görünmeliyim bugün...
bordo bir gravatı doladım işte boynuma,
bugün pekte şıkım...
koridorda dolanırken
prezantabl gerzeklere tepeden bakıp,
liderlik yapmak kolay mı sanıyorsun!... düşünsene
ben patronmuşum
etrafımdaysa gözümün içine bakan kuklalar...
hala anlayamadılar ya
en çok ona gülüyorum...
ne yapsalar beğenmem,
beğenemem...
düşünsene hele,
ne gerek kalırdı ki bana! değil mi?
ofiste çalışırmış gibi yaparken
ve dünyayı kurtarırcasına kendimi paralarken
inan çok yoruldum... bugün çok yorgunum...
sanki!
öylesine bir his işte, boşver...
laf aramızda;
vasıfsız ve boş bir ömrün
tüm hıncını çıkardım bugün!
şimdi mutluyum...
akşam eve gelince yemeğe çıkalım mı?
tıpkı dün gibi...
kahkahalarla güleriz
karışıp sıkıcı sohbetlere...
birazda içki iyi gelir hani
kolaylaşır tüm roller
doğaçlama yaparız, ne dersin...
sarılırız, öpüşürüz, gülüşürüz...
düşün bir hele
sen mutluymuşsun, ben mutluymuşum
çok mutluymuşuz!
nihayetinde... kim bilecek
bir bakmışsın, bir günü daha savuşturmuşuz...

02.01.2011

Ersin UYANIK (obsidyen)

Dizelerinizi kutluyorum.Yunus diyarından selamlar.

Ya! bu kadar zor mu bir günü atlatmak?

Her gece ölüme yatar insan,
her sabah yeniden doğar.
kimi sevdaya sarılır yaşar,
kimi akşam olmadan solar.