hayal tabanli matruskalar gibi;
bugünlerin dengesizligi
bir gelecege, bir gecmise
yikiliyor da duramiyor yerinde

evvelinde sevmis kum saatim;
icinden akip gecen her taneyi.
zamani da hiç bölmemis üçe,
hayallerini bölerken düslere.

dolustukca kum taneleri
dünler hükmünü yitirmis;
bugünleri takip koluna,
hepsi yarinlara dökülmüs.

saatim halinden memnun,
tanelerin keyfi tikir,
dünlerin surati asilsa da,
bugünler hazirlanirdi hep yarinlara

sonra birgün devrildi kum saatim;
ters dönseymis iyiydi
bilirsiniz anilarla fena degildir;
gelecegin gecmis seyri

yan yatinca benim kum saati
zamanin taneleri de dagildi
kimi gecmise dökülürken
kimi yarinlarda yalniz kaldi

simdilerde böyle biraz
dengesizlik kanimda degil
zamanin ta kendisinde var
öyle biraz, matruskalar gibi

kir diyor seytan bana,
iki bakisli kum saatimi.
madem öyle diyor
dagit tüm tanelerini

sag omzumun melegi isinin ehli
yapma diyor, yasanmisliklarini dusun
kirma kum saatini
ne de olsa hayallerinin sahibi.