3
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
2388
Okunma
Duygu seli çaresizliğinde
Çürümüş dalına atmışım kemendimi.
Kırıldı dalın…
Ben sürüklendim, sen tazelendin.
Şimdi;
Yüreğim yenilmiş bir ordunun cephe dönüşü.
Yıl ikibindokuz, mevsim sonbahar,
Günlerden Pazar.
Günlük sayfalarına döküldü
Başlangıç ve bitişe dair her şey
Azar, azar;
“Neden, limandaki her gemi ayrılmak zorundadır?
Niçin, güzel olan herşeyin ömrü bir dakikadır?
Hala çözemediğim nedende, niçindeyim,
Sebebini bilmediğim boşluğun içindeyim.”
Eskisi gibi yağmurlu şehir şiirleri yazmıyorum artık,
Okumuyorum sevda yazarlarının kaleminden tek satır.
Biliyorum ki, değer görmeyen aşkları yazmak günaha sokar.
Ama bir zamanlar;
Günahkardı şair, günahkardı yazar,
Ve bir o kadar günahkardı Pazar…
Halit Gültekin
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz