8
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
1101
Okunma

İçini yakan sımsıcak güneşi battı
Buz tutmuş kalbinin mazide ayazı
Bir çocuk elinden alınmış oyuncağı
Kırıldı dal rüzgara karşı koyamadı
O yıkılan hayalleriyle başbaşa sessiz
Vefasıza ağlıyor buğulu gözler fersiz
Geçmez düş/ününce gecesi matemsiz
Büküldü boyun kadere karşı koyamadı
Mevsiminde açmalıydı her renk çiçek
Yeşeren dallara konar kuş ve böcek
Ak düşmüş saça ne gerek aşk-meşk
Sızladı yürek acıya karşı koyamadı
Gönül severken akla söz geçer mi
Geride kalan sen mi yoksa ben mi
Delice esti fırtına savurdu ikimizi
Çürüdü ciğer hasrete karşı koyamadı
BİRGÜL AL 26-12-2011
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.