Bozkırlarda büyümüşüm
Sen esen rüzgarlarıyla
Tenimde yanıktır biraz
Kurşunlarla öpüşmüşüm

Kalk kolumun üstünden.
Yürü git yoluna sevda.
Hamallığım hiç bitmeyecek.
Görmüyor musun hala…

Parmaklarımı kesebilirdim senin için.
Saçlarımdan vazgeçebilirdim.
Ayaklarımı sürürdüm ardın sıra.
Bedenim tutsak olsa da bir başkasına.
Senin için ölebilirdim.

Kalk kolumun üstünden ey sevda.
Var git yoluna…
Son umut kırıntılarını da al.
Yoldaş olsun koynuna…

Ben bozkırda büyüyen çocuk.
Sert ayazlarına alışkın olsam da.
Girme kanıma…

Tavşanlar dağa küsmüş se.
Dağ ne yapsın.
Taş olur girer bağrıma…

Kınalı keklikler kaçmaz benden.
Kıyamam yavrularına.
Ceylanlar üşür,kuşlar büzüşür.
Kalırlar hep benim kucağıma.

Ben bozkırda büyüyen çocuk.
Her zorluğa meydan okusam da.
Sesim çıkmadı bir türlü.
Sevda yağmurlarına….

Gidiyorum artık,sabahım yakın.
Elim değmedi hiç telli duvağına.

Bir Güvercin vurulur ya yüreğinden.
Düşer ya bir su kenarına.
Gözleri büyür büyür de.
Ne hayaller kurar ya hani.
Var olmayan hayatına…

Vakit geldi artık,sabahım yakın.
Benden selam olsun en yakınlarına.
Gelirsen eğer büyük mutluluk
Belki bir gün çocuklarınla.
Mezarımın başına…

Mehmet DALKANAT