1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1043
Okunma
Mumların titrek ışığında dans ediyordu siluetler,
Eşyaların karanlık yüzünde saklanıyordu hayaller.
Değeri kalır mıydı yaşamanın bir nebze,
Olmasa acılar, hatırlatmasa seni şu keşmekeş Gebze?
Duvarlarda ayrılan ruhların bıraktığı anılar,
Ellerim nasır tutmuş, eskitmiş vücudumu acılar.
Sevgiyi gömdüğüm yeri unutmuşum a dostlar,
Elimde kalmış yalnız paslı bir balta.
Rayına koyar mı işleri,
Var olmak sanki ey canlar,
Erkenden yapmalı yapacağını, hatırlamadan eskileri.
Perdelerdeki karanlık, dumanın hediyesidir
Ardımda kalanların yok geri dönüşü
Istırabım onun gidişindendir
Ne olacak gücüm tükenirse, kaldıramazsam bu dövüşü
Cevap Yaz