BİZİMDİ!
Bu topraklar bizimdi bilemem kimin oldu
Yitirdiğim sezimdi sevgilim elin oldu

Yaban olan her şeyi ekmeğe katık yaptık
Kaptırdık her köşeyi yanlış yollara saptık

Gezdik ayda yıldızda hayale daldık boşça
Sandık gerçek yaldızda geçirdik vakit hoşça

Dön deseler bu yoldan nasıl dönülür bilmem
Hesap sorsan bu kuldan kelimeyi hiç bölmem.

Tarhanayı unuttuk yedik cilalı çubuk
Özümüze somurttuk belirdi yara çabuk

Gözlemeyi ayranı yemeyeli yıl oldu
Hızlı yemek ceryanı ağzımızda bal oldu

Düğünlerde dizerdik saraylıyı hoşafı
Türkülerde gezerdik etmez idik boş lafı

Gözlerden düşürdüler özüm olan özümü
Aklımı şaşırdılar boyadılar gözümü

Süzmelerde saklardık bitkilerin soyunu
İlistirde paklardık ölçer idik boyunu.

Uçurtmalar uçardı tertemizdi havamız
Doğal oyuncaklarla geniş idi sahamız

Keçileri sağarak löpür löpür içerdik
Hastalıksız doğarak en uzağı seçerdik

Bulgur nohut karında hazmederdik usluca
Kaldık günün darında bak gözlerim yaslıca

Masallar türlü türlü yutturdular küresel
Unutuldu çok yerli sanırsınız yöresel

Virüsler bulaştıkça kene dahi azıttı
Hastalık dolaştıkça kafaları kazıttı

Yaylalarım benimdi sevdalar hepten benim
Bu coğrafya canımdı ateşten gömlek benim

Çoban Çeşmesi der ki; yüreğim delik deşik
Yüreğimde bir korku bekliyoruz bir eşik.