Bir yaşam mucadelesidir verdiğimiz.
Sonu belirsiz bir meçhule doğru.
Ne zaman nerde,
Yok olacağımızı bilmeden.
Umarsızca yaşıyoruz.
Geriye dönüp baktığımızda,
Nice acıları, nice sevgilerin.
Hala nasıl da çırpındığını,
Görüyorsunuz değil mi.?

Acıları sırtladık.
Sevgileri hep yarınlara bıraktık.
Fakat hiç yarın olmadı,
Ve yaşanmış, yaşanacak ne varsa geçmişe.

Mezar kazıp gömdük.
Her defasında yeni sayfalar açtık.
Yani kalemler yeni defterler aldık.
Peki ya sonuç.?
Yine defter karardı.
Yine kalemler kırıldı ve yine kalpler karardı.

Kimsesiz bir yavru gibi bir köşeye sığınıp,
Akıttığımız onca gözyaşının bir bedeli olmalıydı.
Yanaklarımızdan süzülen yaşların,
Sıcak bir el edasıyla silinmesini isterdik hiç yoktan.
Sırtımızda taşıdığımız onca yükün de,
Bir bedeli olmalıydı bu dünyadan.

Beklenen hayal edilen bedel ise sadece,
Sevgi ve değerden geciyordu oysa,
Hayatın bize sunduğu reva,
Gördüğü yaşam tarzı,
Hak edilmişliğin bir bedeli miydi acaba.?

Yoksa hak etmediğimiz bir hayatmı yaşıyorduk.
Belki de yaşamla ölüm arasındaki o ince çizgiyi,
Fark edemediğimiz için mi yenildik hayata.
Ne dersiniz.?

Ya da o sırtladığımız yüklerin, beklediğimiz sevginin.
Değerin bir karşılığı olacağını ümit etmek miydi.?
Hata olan kim bilir.!!

VATAN BAYRAKTAR