Terkedilmiş Sevda

]Bu şehrin soğuk havasını çektiğimden beri içime
Deniz aşırı bir ülkeye yol alıyorum düşlerimde
Çocuk heveslerim,
İhtiyar kederlerim ceplerimde
Birini alıp diğerini unutuyorum

Elemim ne senden
Ne de aramızdaki demirden dağ hasretten
Yollarımızın rüzgara kanıp ayrılmasından öte
Biz, gökkuşağını görmezden geldik
O yağmurlu Ekim sabahı
Gün sıyrılmıştı hani bulutların arasından

Biz, birbirimize benzeyenlere
Hiç sarılmadık
Anımsamamak için gözlerimizin rengini
Yüreğimizin ahengini

O sokaklara uğramadık hiç
Pencerelerden erguvanların sarktığı
Deniz kokusunun genzimizi yaktığı
Uçsuz bucaksız merdivenlerin çıkmaz sokaklarda sonlandığı

Dudaklarımızda titreyen sevgi
Tedirgin oturduğumuz tahta iskemleli çayocağında
Kareli masa örtüsü üzereinde
Kül tablasıyla muhtar çakmağının arasında
Sustu kaldı
Ne sen alıp yanına götürebildin
Ne de ben...

Hüzünlü bir sevgi anlatımıydı, şiirinizi kutluyorum.Yunus diyarından selamlar.