An gelir de neler gelmez ki başa?
Bir haykırışla gelirsin önce dünyaya
O ses renginde süzülür gözyaşların
Karışır da can bulur annenin açılan kollarında
Sonra sen dökülüp saçılırsın etrafa
Hayatta adım adım var olmak içindir bu yorulmaca
Ama o peşinen yapmıştır seninle anlaşmayı
Dikmiştir dillerini, alamazsın bir selamını
Sessiz sinemanın işte orasıdır başlangıcı
An an anıların çoğalır
Güzeli çirkini sevmeyi sana bırakır
İyi ya da kötü olmayı da sana bırakır
seçemeyince de tüm yırtıcılığıyla üzerine çullanır
Kendisi nasıl özgürse
Seni de öyle salar hayatın tam içine
Ve aslında oyun, ta ilk ağladığında başlamıştır bile
An gelir kapılır gidersin bir hikayeye
Birileri dalar aniden senin sihirli kentine
An gelir uçurup götürür düş, düşüncelerine
Bir solukta çıkan tek bir kelamda çeker en merkezine
An gelir umudun tükendiği umutların olur
Yıllar ve yıllar sonra gelip seni bulur
An gelir yeşerirsin bu emanet duyguyla
Hem de ne kadar böylesi can yaksada
An gelir düşünmeden yaşar gidersin
Zannedersin ki hayat durdu ve seçti
Ertelersin akıl etmeyi bir an işte
Hem de olacakları bile bile
Aslında zaman zaman bunun verdiği zevk az değil de
An gelir bu da geçer gider
Hayat biter
Ya da çok çılgıncsa hala yılların
Senin karşında hayat biter
Sana eşlik etmek isterse
Kendine geç kalmışlığın
Pişmanlıkların ne zaman üzüntüyle üzerine salınsa
Tüm umursamaz sözlerinle yağmalarsın (yağmalamalısın)
Ne de olsa sevincine çelme takmaktır amacı, anlarsın
Bil ki bu oyunda kendi kendinin kahramanısın
Ama an gelir ve o an yorulmuşsundur
Derin bir uykuya dalacaksındır
An gelir hiç yaşamamış gibi gidersin
Başka bir haykırış doğar ilk nefesiyle
Yerini ona bırakırsın ilk hecesinde
Ve an gelir sen gidiverirsin böylelikle
An gelir yine toprağa dönüp can bulur bir çiçek toprağın üzerinde
Hepsi bir an işte
an gelir, an biter, can göçer
ve en sonunda son bulur hayatın bir oyunun içinde
Ne de olsa an gelir.
An...


Cemile SÖNMEZ