Yalnız bir adam…
Yanımdan çekip gidiyor selamsız.
Ne yazık ki, tanımıyoruz birbirimizi;
Kim bilir? Belki alt, belki üst komşumuz,
Belki de karşılıklı binalarda oturuyoruz.

Yalnız bir adam…
Kat kat yükselen evlerin,
Omuz omuza veren binaların arasından,
Çekip gidiyor selamsız…

Herkes kendi âleminde;
Saraylar kurmakla meşgul durmadan,
Kimi para, kimi mal, kimi de şan peşinde,
Mutluluğumuzu yitirdik kirlenmiş kaldırımlarda.

Yalnız bir adam…
Nereye kadar varır selamsız;
Dostu, yar ve yardımcısı olmadan?
Koca bir köy kursak da bir avuçluk arsada;
Bulamıyoruz birbirimizi menfaat dürbünü olmadan.
Çok yalnızız…

İnsanız hepimiz;
Tanış olmak şart mı sanki?
Bir selama, bir tebessüme bile muhtacız.
Dostlukların sıcak ikliminde, yalnızlığı birlikte kovmak adına
Haydi al selamımı, selam ver bana.