30
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
1086
Okunma
Hepimiz zaman zaman deriz,
bu devirde arkadaş
bir lokma ekmek aslanın neresinde!
Akşamın ayazında,
hayat şartlarının zorluğunu konuşuyorduk dostlarla.
İşte o an,
ayakta zor duran bir adam geldi yanımıza.
Böldü sohbetin en güzel yerini,
yeni parayla
seksen iki bin lirayı batırmış güya,
iki gözü iki çeşme ağlamaya başladı.
Eşi eve almıyormuş,
terk edecekmiş bu şehri,
sadece otuz liraydı bizden istediği.
Yalan değil, cebimde para vardı hani,
son kuruşuna kadar paylaşırdım ama
zil zurna halinden
nereye gideceği belliydi.
Vicdanım sızlıyor duygularımın harmanında,
söylenen yalanlar keşke biraz akılcı olsa.
29.11.2011-Ahmet BOZTAŞ
5.0
100% (25)