vaktinde ver yürüyüşünü
uykulara teslim olmadan
şafakların ilk basamaklarında açılsın gözlerin
geç kalmadan
pırıl-pırıl bak başını kaldırdığın dağlara...

kararlı ol
yeri geldiğinde en sert bir kaya parçası,
yeri geldiğinde
ayva tüyü yumuşaklığında
tutacak avuçların olsun...

gevşeme
mayasını bozma en güzeli sende olan yüreğinin.
nice ağaçlar söküldü yerinden
nice kentler yerle bir oldu
yığılma enkazların karşısında
umudun can olsun
can olsun ülkemin topraklarında...

başın dik
alnın ak
bileklerin güçlü
adımların kararlı olsun...

dönüp bakma
çağrıları sahte olan nankörlere...
şaşma emin bildiğin yoldan
vaktinde ver yürüyüşünü
turnalar gibi
uç git buralardan...

bırak
yüreğini ve şiirini kurtar kafi
kalan prangadır ayaklarında
bırak su dökme
kül olursa olsun bu yangın
çünkü sen biteceksin
kurtar kendini
bu senin son şansın...

Esat Kurt
27 Kasım 2011-Gebze