Hayatın neresinden baksam? Bilemedim
Sonu gelmiş bir aşk-a yeniden ferman mı? Yazsam
Yoksa sensiz geçen her günüme anlam mı? Katsam
Hiç birine karar veremedim

Siper, siper seni ararken pusu atmış gözlerinde
Kör kurşunla vurdun sen, sırtımdan ürkekçe
Nasır tutmuş beni attın kalbinden
Oysa seni her halinle benimsemiştim ben

Anlam katamadım hiç birine
Seni her çılgınlıkla seven ben
Her şeyi bir cümleye sığdırıp giden sen
Yalan mıydı? Yoksa sahi mi?
Ya da rüya mı? Anlam veremedim

Hayal kurdum içinde sen olan kelimeler buldum
Yine de sensiz duramadım, kıyıya vurdum
Yoktu astı astarı, unuttum senden sonra yarınları
Bugünleri fark etmedim, içimdeki sensizliği hiç beceremedim

Sabır dedim sabır, kendimi kandırmaya eriştim
O gitti dönecek dedim, her gece geleceksin diye yolunu gözledim
Yatamadım dikenli yastıklarda, sessizliğe büründüm yalnızlıklarda
Sen geleceksin diye bekledim, her gece tüm yarınlarda

Anlam katamadım, yoksa ben mi? Yanlış yaptım
Gideni beklemek? Külliyen yanlıştı beklide
Ya da seveni? Beklemek bedeldi ömrüme
Karar veremedim dedim ya, bir sen var içimde

Karış, karış düşlerimde, ne iz buldum ne de seni
Umudumu tüketmedim, içimde kor oldu sensizlik ateşi
Hoyrat, hoyrat esti rüzgârların, mecal kalmadı bitti sen denen yarınlarım
Düşünmekte zorluk çektim, içimdeki seni nasıl atmalıyım?

Hiç birine karar veremedim, sensizlik sadece zülüm
Adını bile telaffuz edemedim, içim bir başka titredi, öldüm
Bırakamadım seni öylece, yüreğimden sen serpildi
İçimdeki sensizlik telaşı hiç dinmedi, gitmedi

Lokman Bekler.