İlk bisiklete binişim
ve ellerimi ilk bırakışım
İlk heyecanım
İlk düşme korkum
Özlüyorum seni...


Sokakta oynarken balkondan çağıran ablam
Asfalt kokan kollarım
ve ’ellerini yıkamadan sofraya oturma diye’ bağıran kadın
Sen dışarıda bıraktığım yanım
Özlüyorum seni...



Okuldan ilk kaçışım
ilk kuyruklu yalanım
İlk simitim ve ilk ayranım
Sen ilk devamsızlığım
Özlüyorum seni...



İlk gri pantolonum
62 den ilk tavşanım
İlk sümüklü arkadaşım
Özlüyorum seni...




Hayat öyle zor geldi ki;
Külliyen zarardayım
Hayallerimdeki küçük ’anne’
Evcilik oyunlarındaki karım
Özlüyorum seni...



Tutamadığım ilk sözüm
Zaman harcadı bizi
Gördüğüm ilk sürme gözlüm
Özlüyorum seni...


Önce bir kürt kızı sevdim
sonra bir lazı
Yetmedi ecnebiyle çaldım bu sazı
Hangi cama baksam göremiyorum
Sen ilk yağmurumdaki
ilk arap kızı
Özlüyorum seni...


Her telden çaldım da
kimseye dinletemedim
Tükürüklü flütten çıkan ilk melodim
’Aydede’m
Evin nerede olursa olsun, gel!
Özlüyorum seni...


Bak ellerim büyüdü
Amcalar gibi oldum
Babam gibi kokuyorum
Senden aş-ekmek istemiyorum
Soframa tuz ol yeter
Özlüyorum seni...


Yorgunluktan söylüyorum bunca sözleri
Döndüremem giden saatleri
Derdim çok değil
Hayal kırıklığım yaşımdan büyük
Yalan çıktı tüm ’güzel dünya’ vaatleri


Görmeye korkuyorum şimdiki seni
Çocukluğumuzu istiyorum
Oraya git ve bekle beni
Sen doldur son karnemi
Takdir-teşekkür istemiyorum
Orta halli bir aşk yeter
Çok özlüyorum seni...




Mehmet Salih Oral