İlk yazdı seni tanıdığımda,
Henüz cinayet haberleri yoktu gazetelerde,
Açık saçık şarkılar çalmıyordu radyolar,
Doğan Ülker hala spikerlik yapıyordu,
Daha bir başkaydı o zamanlar rüzgar,
Şimdiki hırcın dalgalar biraz daha evcilleştirilmişti,
Adım adım seninle doğuyordu güneş şehirlere
Kelebeklerin bile biraz daha fazlaydı ömürleri, bugünlere nazaran,

İlk yazdı seni tanıdığımda,
İkindi yağmurları yağıyordu kuytu köşelere,
Benim ayaklarımda yamalı pabuçlar daha bir sert basıyordu taş kesmeli caddelere,
Derken bir trenin vagonları gibi bölük bölük acılar sıralandı hayat yoluma,
Biraz ekmek kavgası, biraz gurbet yarası, biraz ölüm yalnızlığı
Her kalabalık sessizliğe işaretti bende,
Oyunbozan çocuklar gibi ortasından dalı verdim yetimliğin soğuk çehresine,
Uykularım uyumamak için vardı sanki her uyanışın uyumaya bittiği günlerde,
Sen vardın hayatımda en dönülmez intiharlardan beni çeviren,
Sanki hep darağacından kurtarıyormuşsun gibiydin beni,
Sanki bende buna inat ölmek istiyormuşum gibi.