Her ne ki dilemişsem, verdin de geç!
Düşündüm, “Bir bildiği vardır” dedim,

Hep 1’di tercihim... demedin ki “seç! ”
“Allah ne verdiyse” de dedim... yedim.

E! Anladım şans 1 ve de tercih 1,
Kaşığında ne var... yiyeceğin o!

Kul şansa esir... şanssa sana esir,
Ne demişsen önden, diyeceğin o!

Tek sevdiğim “Dile vereyim” demen,
O yüzden ya ben de senden diledim,

Dedim ya verdin deee vermedin hemen,
“Dilek benden, zamanı ondan” dedim.

Hepsini anladım... bir bunu ı-ıh!
Neden bekletiyorsun, gecikip hep?

Birden düştü jeton da dedim ki “Yuh!
Kafayı çalıştır giy 5 numro kep.”

Öyle yaptım... düşündüüüm, suç saatte!
Sen vermesine veriyorsun ammaaa

Verdiklerin, uymuyor doğru vakte,
Saatin yanlııış! O saate uymaaa!

Ya eskimiiiş... ya da bozuk çalıyor,
Bir ver şunu, ver... bir tamirciye ver!

Sonra, al dilekleri... yeniden sor,
Doğru vakte ayarla, yeniden kur!

Bak, o saat yüzünden hep geciktim,
Almasına aldım da nedeeen sonra,

Âlem âb-ı hayat, ben ağu içtim,
Yapmazsan yanlış, bağırırım “hurraaa! ”

Hattâ, bilirsin... bir borcun var halâ,
Hani, istemiştim de beklerim ya!

Yok canııım... mavi gözlü! Değil elâ,
Yapma! Kalmasın... kalmasın oraya!

26.08.2008/22.05