Zamanla bir kaç satır,bir kaç cümle ve daha belki kelime...

Sonra sonra...

Kelimeleri oluşturan cümlelerin cümleleri oluşturan satırlarımın arasında kaybolup gideceksin...

Boş bir kağıdı doldurmayacak artık sevgim ve sitemlerim...

Kelimelerin havada öylecesine kalmayacak artık başladı çoktan kalan boşlukları doldurmaya...

Yıkılan yerleri kelimelerinle sıvamaktayım...

Bu günlerde öyle sağlam ve yıkılmaz kolayca...

Ben bile şaşırmaktayım...

Bir masal edasında yaşadığım sevgimi...

Bir vardın bir yoktun hep masal gibi...

Artık kağıtlardan koparıp savurmalıyım hayata...

Duygularım...

Hükmediyordu çokkkkk uzun zamandır bana....

Yüreğimi kaplayan yoğunluk...

Gözlerimi kör etmiş...

Bitti artık hayatımda...

Duygularım yön vermiyor artık hayat akışlarıma...

Duygusal maske kırıldı yüreğimde...

Şimdi yüreğim yeni çehresine alışmakta derinden öylece...

Aslına bakarsan ben kendi sevdiğim cana can kattım...

İnce ince işlenmiş emekle yontulmuş.kusursuz bir motif gibiydi...

Şimdi kimin yüreğinden kimi kovuyorsun...

Kelimeleri toplayıp bir araya getirip can alıcı noktadan vurmayı bilemem ben...

Can alıcı noktada sen olunca bu daha da zor...

Üzgünlüğüm senin gidişinden değildir elbet...

Gidenlerin dönmeyişlerine şahit olan gözlerim var benim...

Üzgünüm aslında üzgün bile değilim...

Gidişin gidişlerin en acısını hatırlattı bana...

Gidişin değildir bana böylesine derinden koyan...

Kelimelere olan nefretimdendir...

Bir araya getirip yazamamaktan...

Ve...

Tekrar sevebilme ihtimalimin aldığı derin yaradır benim bu kadar canımı acıtan...

Kısaca...

Sevebilmek sevdasını ve ihtimalilini yaşatabilmek yüreğimde yeniden...

Sevebilmek için kaç bahar geçmeli...

Kaç yaz...

Kaç kere yaşamalı bu gönlüm....

Ömrüm yeter mi?

Ömür dediğim şey nereye kadar...

Öylesine bir belirsizlik...

Hayattan çalınan yıllar mı?

Kelimelerin ağırlığına mı?

Yanayım...

Kelimelirini yutkundum... Ama yutmadım...

Giderken ağlamalısın demiyorum sana

Ama bırakta ağlayan tarafa saygın olmalı...

Şimdi tüm yazılarımı çekiyorum hayattan...

Senli ve sensiz...

Yeni bir defter var yüreğimde...

Yazılmayı bekleyen...

Emin ama sağlam kelimelerle...

Ertelenmiş bir sevgiye yer yok...

Hayat O değil sen borçlusun bana...

"Bu sefer gerçekten gidiyorum

Dönüşü olmayan bir yol bu

Senin adının geçmediği

Varlığının değer taşımadığı

Anıların hükmünü yitirdiği

Hüznün acının son bulduğu

Bir hikayede başroldeyim"

diyerek okuduğum cümlelerle bitirdiğim...

Aslında yeni başladığım hayatıma...