Bir saattir telefonla aranmayı bekliyorum ama o bir türlü çalmıyor,
Canım sıkıldı, ben de aramak istemiyorum, o zaman aklım kalıyor,
‘Ben aramamalıydım, bana neydi!’ diye sorgulama dönemi başlıyor,
Arkasından geçmişteki hatalarım dökülüp önüme boy gösteriyor…

Telefon çalmıyorsa boş vermeliyim, bana ne onlardaki planlardan,
İş onlar için, kar onlar için, bana ne onların ilerde yapılacaklardan,
Kendi işime bakarım, şiirimi yazarım, ilgilenmiyorlarmış, aldırmam,
Hayatın gerçekleri bunlardır, ötesi benden uzakta, hiç hatırlamam…

Telefon çalmıyor, televizyon kapalı, internet önümde, dünya değişti,
Yemek yapmayı da unuturum artık, o konularda da gündem değişti,
Birkaç restorantın telefonu bulunsun kenarda, pideciler de olabilir,
Kebap ta olur aslında diyecektim midem bulandı, hastalık olabilir…

Zaman değişti, adetler değişti, değişmeyen bizlerdeki akıldır ama,
O da işe yaramıyor, iyi yönde kullanmayı beceremedikten sonra,
Bende akıl anlamında olanlar dağıldı, kalan kırıntılarla yetiniyorum,
Yetmediğini görünce oturup gelmişime geçmişime yanıp duruyorum…