8
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1186
Okunma
Nefret ederken tenimde bıraktığın
İhanet kokusundan.
Umursamadığını düşünürken
Bu vedasız terkedilişimi.
Bir yol çizdi gözyaşların.
Umarsız gözlerinden.
O an gördüm gerçek seni,
İçime yansıyan yüzünden.
Sen, büyümemiş çocuk,
Anne koynunda kıvrılmak ister gibiydi,
Yorgun düşmüş bedenin.
Gözlerindeki ürkek bakışlar,
Hazırdı işlemediğin bütün suçları kabul etmeye.
Babandan öğrendiğin gitmek,
Annenden öğrendiğin susmaktı.
Bu yüzdendi
Suskunluğundaki geri dönmeyişlerin.
Bu yüzdendi.
Her terkedişinde
Sana kalan yalnızlıkların ,
İçinde biriktirdiği sessiz ölümler...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz