5
Yorum
0
Beğeni
3,8
Puan
1389
Okunma
Ayrılık pusu kurmuş sanki küf kokan gecenin karanlığına,
Yalnızlık mutluluğun valsini yapıyor gözyaşlarımda,
Ayaz yüreğinden yudumlarken hüznün şarabını
Yokluğuna alışmaktan korkuyorum...
Ay bile yüzünü saklamışken karanlığa
Ben gözlerinde aydınlanıyorum yalnızca..
Sessizliğin yankıları suskun kelimelerinle çoğalıyor içimde..
Ansızın arama ihtimalinle avutuyorum kırgınlığımı
Aşk can cekişirken uzaklıklarında, söz geçiremiyorum,
Cevapsız sorularla bıraktığın bu boşluğa bile sığdıramıyorum kendimi..
Uzaklığın uzadıkça yok oluyorum yavaş yavaş..
yokluğuna alışmaktan korkuyorum...
by Zelish Ksc
5.0
60% (3)
3.0
20% (1)
1.0
20% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz