Seni dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce kırk yıl kadar geri gidiyorum
Yavaş - yavaş beliriryor
Sazlar... sözler...
Uzaklarda, çoook uzaklarda
Notaların hiç dinmeyen tını’ları
Seni dinliyorum, gözlerim kapalı

Seni dinliyorum, gözlerim kapalı
Sesler başlıyor derken
Kimi ılık - ılık, kimi çığlık - çığlık
Yaylar çekiliyor yaylılarda
Bir güzel musıkinin adım atışları
Seni dinliyorum, gözlerim kapalı

Seni dinliyorum, gözlerim kapalı
Lâ’lı, do’lu notalar
Cıvıl cıvıl odalar
Musıki dolu sofalar
Mızrap sesleri geliyor tellerden
Güzelim terennüm tenna’ları, ah’ları
Seni dinliyorum, gözlerim kapalı

Seni dinliyorum, gözlerim kapalı
Başımda eski musıkinin hoşluğu
Loş ışıklarıyla bir sahne
Bitmiş taksimlerin yankısı içinde
Seni dinliyorum, gözlerim kapalı

Seni dinliyorum, gözlerim kapalı
Sen çıkıyorsun sahneye
Alkışlar... Yaşalar... Islıklar... Bravolar
Başlıyorsun okumaya
Ki Hicazkâr olmalı
Seni dinliyorum, gözlerim kapalı

Seni dinliyorum, gözlerim kapalı
Bir yâreli kuş çırpınıyor ses tellerinde
Perdeler Lâ mı Dügâh mı biliyorum
Geçgiler Rast mı Segâh mı biliyorum
Bir “Ah! ” yükseliyor öncesinden
Kalbinin vuruşunu sayıyorum
Seni dinliyorum...

16.05.2008/02.05

Orhan Veli’ye nazîre (ne haddimse...?)