ne güzel bir akşam üstü
ertelenmiş ecel gibi
yaşanası
olgunlaşmış aşklar düşecek galiba sema’dan
kimsenin dalına budağına dokunmadan
hüzzamlar bile değmiyor yüreklere
şasılası



neden haber vermeden gider ki kanatlı göçerler
artık demlerin cümbüşünde olsalar
ve düştükçe kaldırım yorgunlarının başına
kara sevdalar
avazları çıktığı kadar bağırsalar



uzak dur benden kısmet
odun mu veriyor sanki daha süphan
bundan sonra yanamam
kime gidersen git



her şehrin güneş’i başka batar içindekilere
yanmışlarının küllerine bağlıdır gurubun rengi
tutuldu çoktan köşe başları
kızıllık doldururlar şişelerine
aç musluklarını fıçıların akşamcı başı
bu gün yanmayalım bari



ne derin bir akşam üstü
yankısı da gelmiyor kızıl kıyam iniltilerinin
atacağım koynumdaki taşların tümünü
suç üstü olsam bile
ehliyeti var mı delinin




neden hep ben boyuyorum ufku


ikiekimikibinonbir





kasım