![]() Kâinatla Sohbet
Yalnızlık nedir?
Kaplayınca ruhu gece Karanlık karanlık artar; Yalnızlık dediğin şey Koca dünya Yıkılır üstüne. Yalnız sen varsın Yalnızlık kadar. Ne yön belli Hedefler karmakarışık Her yön aynı çıkmaz Bir sen bağlanmışsın Gitsen yalnızlığın yanında Kalsan yalnızsın tek başına. Yalnızlık garip dostum Oturmuş kalmış Sesim çıkmıyor Yutkunamıyorum boğazımda. Küçüldüm, Ta en başa doğru Ağlayan bebekliğime İndim yüreğimden. Öylesine berrak öylesine dolu Yalnızdım yalnız geldim. Ah anne Sen beni hiç terketmezdin Yalnızlık senin yerini aldı; Babam hep benle kalır derken O gideli kaç yıl oldu Ahiret yurduna. Ey netameli sevgili yalnızlık Sen ve ben Yine başbaşa İlk gün gibi İlk ağlama anındayım sanki, İçim çekildi. Gelgitler gelgitler oluyor ruh denizimde, Eteklerini toplayan su Haydi süpür götür yalnızlığımı. İrkildim, Döndüm kendime Gökten bir ses: Hey kulum Sen hiç yalnız olmadın ki, Kendini boşlukta sanman niye? Hıraya kapandım Hıranın tam içindeyim Arayışmış Hıra Hıra gözlerimde Ben Hıra’nın gözleriyim. Yarıldı yüreğim, Yoktan var eden Rabbime açıldı. Rabbim hiç yalnız bırakmadı. Eğildim eğildim seccademe Islandı secde yeri Anladım ki: Yalnızlık Allah’tan gafil olmak Azap bu, Allah’tan uzak kalmak. Hiçbir sevgi doldurmaz yüreğini Yaklaş yaklaş uzak kalma Yalnızlık dediğin Yüreğini dolduran ne varsa Allah’tan gayrı Temizle, yıka Yalnız olmadın olamazsın hiçbir zaman Dünya’da Ahirette. Cennette yürü Açılsın sisler Ey yüreğine şeytana nefsine açan Yalnızlık onlardan yana. Terket bak, Yalnız kalmaz kalamaz insan Koca kainat konuşur o zaman. (Eylül 2011 İstanbul) |