Zamansız gidişlerin girdabında boğuldum
Sensiz esamim yoktu seninle ben çoğuldum
Anamdan emdim sütü gözünde hep oğuldum
Açtım yar kollarımı sarıl ruhum senindir


Uzattım bakışımı yüzeme vurdu ayaz
Yırttım tüm sayfaları şimdiki sayfa beyaz
Geçiyor günler aylar yüreğine beni yaz
Açtım gönül köşkümü başköşesi senindir


Damarımda dolaşan ab’ı hayatsın kansın
Seninle atar kalbim yârim canımda cansın
Sensizliğe bu beden söyle nasıl dayansın
Açtım yürek kapımı her odası senindir


Döküldü dert ummana ırmaklar bana taşar
Düşümde bile olsa bu beden senle yaşar
Ay gülümser geceye yıldızlar bile şaşar
Açtım rüyalarımı her sahnesi senindir

Günüme doğmaz güneş mevsimimde yok bahar
İçimde yangınlar var sensiz söner mi bu har
Tebessümünle canım erir olurum buhar
Açtım gülüşlerimi her busesi senindir


Yalvardım hep tanrıya gelsin diye meleğim
İstediğim sensin yar budur haktan dileğim
Sık dokurum duyguyu ince eler eleğim
Açtım sana gönlümü tüm hislerim senindir


Aşk bağında bağbandım gülünü deremedim
Çok istedim rabbimden vuslata eremedim
Post edip benliğimi yoluna seremedim
Açtım sin’im elimle iste canım senindir



29/07/2010

Şiir:Ümit GAŞ
Fotoğraf:Ümit GAŞ