Afakı biçiyorken ihanetin tırpanı
Kâinatı tavafta hür düşünceler
Yırtılıyor defterin son yaprağı
Kalem kırık kelam ayrılık


Yakıyor yüreğimi kristal sarkıtlar
Avuçlarımda eriyor güneş kırıntıları
Riya ile yansıyan ışığa inat
Arıyor bakışlarım aydınlığı


Yoksun yoksul düşlerimde
Irmağında kurumuş yosunlar
Ellerimde nasır ağlıyor
Dil suskun kendine batıyor çatalı


Sözler güncelliğini yitirmiş
Karanlık dehlizlerde çığlığı
Ve çiçekler konuyor kelebeğin kanadına
Bitkin bir cümle düşüyor yaprağının ucundan


Uzaklardan duyuluyor işgal narası
Havada katran kokusu
Dağların dizi titriyor başında alıcı kuşlar
Külleri savruluyor hoyrat rüzgârla


Bir yıldız düşüyor kanıyor dirsekleri
Uçurumlar yokluğu sarıyor çepeçevre
Hürriyete tırmanıyorum gökkuşağına tutunarak
Parmaklarımda yelkovanın ayak izleri


Tik taklar tırmalıyor beynimin kıvrımını
Kırılıyor usumun kırkayağı
Düşlerim tutunamıyor yokluğuna düşüyorum
Ağustosta yağıyor kar özgürlüğe üşüyorum



02/12/2009

Şiir:Ümit GAŞ
Fotoğraf:Ümit GAŞ