Sevgiliye mektup 2
Sevgilim uzakta günler zor geçiyor
Birde bunda sensizlik sessizlik olunca.
Her şeyi özlüyorsun yürüdüğün yolları bile
Kokladın çiçekleri
Hatta o ayakkabı boyacılarını bile
Bazen koluna bırakılan o zoraki çiçekleri
Sabahlara kadar barda sabahlayıp eve gelmeleri
Sabahlara kadar seninle yapılan sohbetleri
Her şeyi özlüyorsun
Ve bunları hatırlayıp üzülmemek içinde her şeyi unutuyorsun
Unuturken sevgili bazen önemli onları da siliyorsun
Hatırlamak acı veriyor.
Ya da acıttırıyor
Sevgilim burada hayat öle çok güneşli ki
Bazen o güneşte nerdeyim ben diyorsun
Yorulduğunu anladığın da akşam olmuş oluyor sevgili
Bir bakıyorsun ayaklarda bir sızı ve uyumuşsun.
Düşünmüyorsun geridekileri
Sadece o an kafan kendinde oluyor sevgili
Gurbette her şey kolay olsa da zor geçiyor zaman
Bir ileri bir geri bile yoruyor
Sevgilim ben seni unutmamak için
Yaşamı mı unutturdum
Sevgilim ben hüzünlenmemek için
Günleri unuttum unuttum ki ateşlere yanmayım diye
Sevgilim ben seni çok sevdim
Belki zor olan bu diye
Sen beni daha çok sevdin bunu da biliyorum.
Sevgilim ben sende beni sevdim
Benim esmer yüzümde
Biraz beyaz mutluluk

Gurbette günler ağır geçiyor sevgili.
Her şeyi unutmak ilacını içsen bile
Günler sana istediğini vermese bile
Günlere her gün durmadan küfretsen bile.
Sevgilim . . .