Kaç parçaya bölünmeli insan
Kaç parça olmalı
Bir bütün olmak
Seni sen olarak yaşamak
Bu kadar imkansız mı
Yoruyorsun beni hayat
Kafi derecede bunaltıyorsun
Çok üstüme geliyor çileden çıkarıyorsun
Taşıyamayacağım yükü sırtıma bindirdin
Kendim için yaşama hakkımı saklıyorsun
Kaç eşit paya ayırdın beni
Nereye nasıl yetişmeliyim
Sen kendi keyfine bakarken
Ben sana hizmet mi etmeliyim
Verdiğimle kanmadın
Alacağınla doymadın
Kimine sel gibi çağladın
Kimine çorak toprak oldun çatlattın
Adalet yok kitabında hak aramadın
Kuşlar bile çift havalandı
Bir beni yalnız bıraktın
Yanıma kimseyi yakıştırmadın
Yakışanı da elimden aldın
Güldürdün işine geleni kahkahayla
Kimilerini ağlattın acımasızca
Nice canlar yaktın aşk uğruna
Yollara düşürdün bir lokma ekmek yoluna
Hesabı sorulmayacak mı bu yaptıklarının
Ettiklerin yanına kalır mı sandın
Mahşer günü gelip çatınca
Nerelere kaçıp saklanacaksın
Ey hayat! yolun yol değil
Vazgeç zulmünden biraz insanlığa sen eğil
Ne verirsin de ziyadesiyle istersin
Bu yaptığın düpedüz eşkiyalık bilmez misin
Bırak peşimi benimle ne derdin
Senin payına düşeni
Ben zaten faiziyle ödedim


BİRGÜL AL 06-09-2011