Boşlar şehrinde boşunadır çabalar….

Ve zincire vurulmuş ağıtlar bir anda başlar,
Cümlesi meşale tutan avuçlarda geçmişte söner,
Belli belirsiz gezinirken ruhlar,
Gölgende kıvranan manşetlerde yiter.

Boşlar şehrinde boşunadır çabalar….

Umutsuzca, dünde Sindirella yarınlar ölür,
Boşunadır camdan ayakkabılar musalla başında,
Ve son dua edilir taşınırken tabutlar,
Bir Yasin ve bin tövbe başlar,
Kırk’ı çıkmadan daha taze canlar…

Boşlar şehrinde boşunadır çabalar….

Avuçlarımda elem ailesi var,
Aklını kaçırmış umutlar,
İmkânsızlık ülkesinin külden kedisi,
Atı çalınmış şehzadelerde yanar,
Resmi yarım kalmış Picasso’lar…
Elini kaybetmiş demircinin handesi de donar.

Boşlar şehrinde boşunadır çabalar…

Çardak yalnızlığımda görünür imgeler,
Fırçası siyah kalmış duvarlarda resimler,
Sahra yalnızlığımda Muaviye dostlar da kanar,
Yâd edinilen esma da, her kaçış yavaşlar,
Ben de varım diyen zümrütten başlar,
Filmin sonunda ölür bizim kahramanlar….