14
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
5034
Okunma

Bir güneş gibiydi hayatın parlaklığı,
Umuda doğru akan bir ırmaktı.
Toz pembeydi taktırılan gözlük camı
Tuz buz oldu pembesi geriye karası kaldı.
İki yüzlü insanlar etrafımda döndü durdu
Tanımaya fırsatım ne yazık ki geç oldu
Yılan gibi sinsi yanaşıp arkadan soktu
Kahrolası hayatta dost aranır oldu.
(((((((((((gülden)))))))))))