1
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
948
Okunma
Biliyorum; sen, çok yüce gönüllüsün
Temiz ve saftır kalbin, içtendir sevgin
Sen ne çok iyisin, sonsuzdur şefkatin
Her zaman affedersin, geniştir hoşgörün
Kırıldığını söyler, çeker gidersin
Küstüm sana, bir daha asla konuşmam dersin
Fakat çok sürmez, yanıma dönersin
Üzüldüğümü anlar, sen de üzülürsün
Sonra hüzünlü gözlerle bakar, beni süzersin
Ve çekingen bir tavırla elimi tutarsın
Daha fazla dayanamaz sevgi dolu kalbin
Haydi, barışalım affettim seni dersin
Bu asil tavırların karşısında, önce kahrolurum
Sonra küçülürüm, yok olurum
Ve hep şunu düşünürüm;
Bana verdiğin değeri, asla hak etmiyorum
Böyle düşününce de, doğal olarak
Çok, hem de çok üzülürüm
Hep üzülürüm, üzülürüm..
Hala üzülürüm...
Yaşar BEYİNDİK
06 Nisan 2009/P.tesi-KAYSERİ
5.0
100% (2)
Cevap Yaz