1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
862
Okunma
O susarken
konuşmaktan usananların
sessizliğini gömdü dukaklarına
O giderken
geri dönmeyenlerin gözlerini bıraktı
gölgesinde
dur diyenlerin yalvaran bakışlarına sarılmış
tedirginliği
umudu
alışkanlığı
belkileri de alıp götürdü peşi sıra
beklentileri
silip süpürdü eteğiyle bir çırpıda
uçtu
güvercin kanadına takılıp
kartalların erişemeyeceği tepelere
uçtu
sessizlik kulelerinin çanları ağarmadan
güneşin yelesine yapışmış dişi bir aslan gibi
karanlıkları gümüşi tellerle dokuyarak
yerleşti gökyüzündeki yerli yerine
şimdi ona bakıp
yönünü tayin ediyor
yüreğindeki pusulası yitik yolcular..
Volkan Kemal
23 3 2009
5.0
100% (1)
Cevap Yaz