0
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
2093
Okunma
Bir çocuk gördüm
Sarışın, mavi gözlü
Çökmüş duvar dibine
Ağlıyordu sessizce.
Seyrediyorlardı çocuğu
Genç-ihtiyar insanlar
Ne halini soran vardı
Ne gözyaşını silen.
Derdi büyüktü küçüğün
Kalem-mendil satıyordu
Ya annesi hastaydı
Ya babası işsiz.
Ağlamaktan utanma!
Utanması gerekenler var.
Hayat seni pişiriyor
Zor günlere hazırlıyor.
Okuyacaksın küçüğüm
Büyük adam olacaksın
Elbet hesap soracaksın
Adil olmayan düzenden
*
İnsanlık ölmüş küçüğüm
Şahsında dirilsin insanlık
Sana çare olmayan düzen
Bakıp haline utansın
Halit DURUCAN
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
