Ben her gün
Biraz daha ölüyorum
Acaba kimse farkindami?
Kendi kendim ile
Mücadele eder iken,savasirken
Icimde yüregimle
Bugün ile yarin arasinda
Var olanla
Hayallerimin kiskacinda
Sanmiyorum,

Yasamak ne kadar zormus
Acilara kürek cekerken
Kara kara bosluklar
Üzerime geliyor
Yinede kacmak
Aklimin ucundan bile gecmiyor
Geriye biraktiklarim
Göz yaslarimda bogulsalarda
Anliyamiyorum,

Canimin ici sizliyor
Yikarken dünyalari
Geriye biraktigim mirasin
Yangindan baska bir sey olmadigini,
Ezkazin arasin da en cok sevdiklerimi gördükce,
Dayanamiyorum,

Ruhum daraliyor
Dönüsü olmiyan
Bir yolculuga girmisim gibi
Kendi düsen aglamaz diyen
Halt etmis
Ben agliyorum
Hemde nasil
Susturamiyorum,

Bilmiyorum da
Yarinlar neler getirecekler
Pisman olma ihtimali
Her an gözümün önünde bulunsada
Gönlümün,
Kalbimin sesini duyar gibiyim
Ne olur af edin beni
Ben,ben
Gidiyorum,

(Berlin,25.07.2011)

Talat Özgen