Yıldızlar kayıyor semada
Yaprak kımıldamıyor
Ağustos sicağında kaldım
Umutlarım yanıyor

Tabiata yön veren ahenk
Yerküre hala havada
Kendimi derin düşünceye saldım
İnsanın isyanına yüreğim kanıyor

Sokak lambalarının etrafında
Biçare kelebekler
İmtihan hattında
Ölümü bekler.

Ya insanın,elit’i tebası
Ve ölümsüzlüğe çabası
Sınırlanan hayatın
Sonu yok mu sanıyor.

Deniz kenarında kahkahalar
Çılgınlığı seyreden balıklar ağlıyor
İfsadıdır insanın kendi belası
Huzurunu isyanında arıyor

Bu gece dervişlik çöktü üstüme
Bunlar da kim, bu hal neyin nesi
Yokmu sanırlar, Dünyanın kimsesi
Sahibini bile kimse saymıyor

Bu suskun hali Dünya’nın
İsyana cevpsız kalışımıdır?
Bir uyanışı gelmez mi bu rüyanın
İnsanın Dünyaya aldanışımıdır

Haykırmak gelir içimden
Eyy insanoğlu uyaaannn
Korkuyorum Dünya’nın gidişinden
Ne zaman gelecek bilinmez tufan...