Pencereden kar geliyor.
Kan geliyor.
Dar ağacında kalbim, can çekişiyor.

Beyaz atlı bir gelin çıkar gelir huzura,
Siyah saçları dökülmüş al duvağın altından.
Kanadı ayrık keklik gibi yamaçta seyrederim,
Ölmem de can çekişirim.
Neler geçer aklımdan, zalimin zulmüne küfrederim.
Ayrılık, öldürmüyor vesselam.

Bir yanda davul çalar, oyun oynar çocuklar.
Diğer yanda, pişkin pişkin silah sıkar bir herif.
Benin kuzum, benim yarim, ağlar duyulmaz sesi
Ar gelir karşı çıkmak, takat yetmez nefesi.
Sokak köpeği gibi bir kenarda sürterim.
Çaresizlik, öldürmüyor vesselam.

Ey ulu çınar ! Bir daha gelir miyim gölgene ?
Uzanıp ta bakarmıyım sanıyorsun ?
Peki sen koca pınar ! İçermiyim Sunamdan ayrı bir yudum ?
Elim değer mi Onsuz tenine ?
Dudaklarımdan dökülürmüsün damla damla ?
O olmadan, ölünmüyor vesselam.

Kır çiçekleri, siz ne güne açtınız?
Benim kara kışım çiçek büyütmez.
Puslu geceler, kurak topraklar, soysuz dikenler saracak,
Bir hainin bıçağı sırtımda saplı.
Gülüm; kancık suratlı bir yalakaya avrat olacak.
Öl demeyle ölünmüyor vesselam.

Pencereden kar geliyor.
Kan geliyor.
Dar ağacında kalbim, can çekişiyor.
Can bedenden çıkamıyor vesselam...