YA HABİB ALLAH

Karanlık dünyaya bir güneş doğdu,
Fer düştü gönlüme ya Habib Allah!
Mekke’yi bir anda nurlara boğdu,
Nur düştü gönlüme ya Habib Allah!

Dünya yaratıldı senin yüzünden,
İnsanlık ders aldı, şifa sözünden,
Arılar bal yaptı, aldı özünden,
Nâr düştü gönlüme ya Habib Allah!

Âlemlere rahmet olarak geldin,
Yaratana karşı kendini bildin,
Kirliliği silip süpüren seldin,
Kir düştü gönlüme ya Habib Allah!

Ayırmadın asla renk, ırk, cinsiyet,
İflas etti birden batıl zihniyet,
Sadakat, hoşgörün eşsiz meziyet,
Yâr düştü gönlüme ya Habib Allah!

Tek sana verildi şefaat izni,
Unutma mahşerde ne olur bizi!
Kurân-ı kerimin sırlarla gizli,
Sır düştü gönlüme ya Habib Allah!

Hacer-ül Esved’de olmuştun hakem,
Anan, yavrun öldü etmedin sitem!
Dedin:’razıyım böyleymiş sistem’,
Kor düştü gönlüme ya Habib Allah!

Özün ile sözün her zaman birdi,
Herkes: Muhammed-ül Emin’sin derdi.
İmanlı, imansız hakkını verdi,
Kâr düştü gönlüme ya Habib Allah!

Sidre-i Müntaha sana açıldı,
Bir bardak dolusu sütten içildi,
Semalar selamla bir bir geçildi,
Tur düştü gönlüme ya Habib Allah!

Miraç-ı kemâldir sana felekler,
Hayran-ı cemaldir arşta melekler,
Kabul olur senle bütün dilekler,
Mir düştü gönlüme ya Habib Allah!

Şahin der: beşerde yoktur emsalin!
Her dilde söylenir özlü lisanın,
Takdirini aldın her ırk insanın,
Pir düştü gönlüme ya Habib Allah!

Nuh Şahin
Yozgatlı Şair ve yazar