Hayalinle geçiyor günlerim… O kadar çok özlediğimi hissediyorum ki seni her gece, zaman geçmek bilmiyor sanki. Bu ayrılığın verdiği acı o kadar çok yakıyor ki kalbimi, gözyaşlarım bile söndürmeye yetmiyor bu içimdeki ateşi. Her geçen saniye daha da kanatıyor bu paramparça olmuş yüreğimi. Dudaklarım ismini her hecelediğinde yanımda olamaman ne denli üzüyor beni bir bilsen! Binlerce kez söylesem geri dön diye, haykırışlarım yankı yapar mı kalbinde? Kalemimi ne zaman dokunduracak olsam defterime hep seni çiziyor, tüm varlığını resmediyor. Dudaklarım tebessüm etmiyor artık, sen gittin gideli. Hiçbir ilaç geçirmiyor yüreğimdeki bu sensizliği. Kimse bilmiyor ki tek ilacımın “sen” olduğunu… Yere düşen yağmur damlaları gibi yok oluyorum kendimde. Seni unuttuğumdan bahsetme sakın, o kelime yok benim sözlüğümde. Belki gelirsin umuduyla bekliyorum. Bendeki de bir umut işte…