Sonu bilirim,üzerimize kondurmadığımız ,apansız gidişleri.
Kararan gün kararır durmaz,aydınlığın ardından geldiğini.
Hasretlik düşer yüreğe,gözler özlem kapısında beklerken.
Hazan mevsiminde kavrulan yürekleri bilirim,
Bir tatlı sözle yerini mutluluğa bırakan sevdaları.
Apansız gelen acıların bıraktığı yaraları bilirim,
Çehiz sandıklarında saklanmaya mecbur kalmışları.
Nefes almanın güzelliğini, nefessiz kalındağında bilirim,
Belkileri bilirim, bir sonraki yarınlara bırakılan umut ve umutsuzluk çizgisini.
Anlaşılmamanın ezikliğini, kırgınlıkların bıraktıgı derin yaraları bilirim,
Nehirlerin ters akmaması gibi geçmişte kaybedilen zamanın acısını.
Dağlarla çevrilmiş gönül duvarların aşılmazlığı ertesinde
Herşeye rağmen umudun özlemlerini bilirim,dile getirilmesede.
Beton duvarlar arasından çıkan tomurcuk çiçekleri.
Pusuya yatmış gölgeleri, karanlık yüzleri bilirim.
Hiç bitmiyecek sanılan, sonu yaşayan,yalanı bilirim,
En az benim kadar seninde bildiğini görürüm,
Ben bilmem yalanları ve kendini kandıranı bilirim..........S.A..2011