Aynan ne kadar gerçek, nerede bendeki sen
Sorgu sorgu içimde çoğalan bir bilmece
Aksinde paramparça darmadağın olan ben
Koptuk ’biz’ sınırında sırattan daha ince

Bağışla ey sevgili, her parçada sen varken
Anladım ki vakti var, sende aşka çok erken


Adanmış bir yüreği yatırıp sunağına
Sahte şafak gülünün rengine ettin kurban
Kör ve sağır güvenin yine düşmem ağına
Saklanmaz giz bilinen delinmiş çoktan kırban

Bağışla ey sevgili, artık sende değilim
Yalnızca aşktır adım, aşka uzanır elim


Yalancı cennetinde sen sürerken sefanı
Dikenlerde yürüyüp uçurumlar aşamam
Ezâ edip ruhuma minnet bilip cefanı
Bir gölge gibi her an peşinde dolaşamam

Bağışla ey sevgili, karanlık sende yüzüm
Yalanla kirletemem, doğruya mâil özüm


Serâzat bir nidâyken adım adım gelişin
Aldanıp da kayboldun bilmem ki hangi sese
Güllerin hasediyken bende bir an gülüşün
Soldurdu mevsimleri yüreğindeki bûse

Bağışla ey sevgili, sendin şems-i cihânım
Kapattın güneşimi, şimdi leyl-i nihânım


Kalem suskun dîl suskun söndü yaktığın kandil
Umutlar buz keserken nasıl dersin ’üşüme’
İmgelerin koynunda nisyan ne kadar adil
Lâl-ü ebkem âlemde sükut düşmez düşüme

Bağışla ey sevgili, ansızın oldun gece
Kırılgan şiirimdin, bölündün hece hece


2009